A potem
Powiedzieli
I będzie sądził między narodami, a będzie karał wiele ludzi. I przekują miecze swe na lemiesze, a włócznie swe na sierpy; nie podniesie naród przeciw narodowi miecza, ani się będą ćwiczyć do bitwy.
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Izajasz 2:4, nowa karta
Onci sądzić będzie między wieloma narodami, a karać będzie narody mocne na długie czasy; i przekują miecze swe na lemiesze, a oszczepy swe na kosy: nie podniesie miecza naród przeciwko narodowi, ani się więcej ćwiczyć będą do boju;
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Micheasz 4:3, nowa karta
Tedy wynijdą obywatele miast Izraelskich, a zapaliwszy spalą oręże i tarcze, i drzewca, łuki i strzały, kije ręczne i włócznie, i będą z nich niecić ogień przez siedm lat; A nie będą drew nosić z pola, ani ich rąbać w lasach, ale z oręża ogień niecić będą a złupią tych, którzy ich łupili, i splundrują tych, którzy ich plundrowali, mówi panujący Pan.
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Ezechiel 39:9-10, nowa karta
I stanie się dnia onego, że nie będzie światłości drogiej, ani ciemności gęstej; Lecz będzie dzień jeden, który jest wiadomy Panu, a nie będzie dnia ani nocy; wszakże czasu wieczornego będzie światło. A dnia onego wyjdą wody żywe z Jeruzalemu; połowa ich do morza na wschód słońca, a połowa ich do morza ostatniego, a to będzie w lecie i w zimie. A Pan będzie królem nad wszystką ziemią; w on dzień będzie Pan jeden, i imię jego jedno.
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Zachariasz 14:6-9, nowa karta
Oto, Ja wam poślę Elijasza proroka, pierwej niż przyjdzie on wielki i straszny dzień Pański, Aby obrócił serca ojców ku synom, a serca synów ku ojcom ich, abym przyszedłszy ziemi przeklęstwem nie skarał.
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Malachiasz 4:5-6, nowa karta
Bądź miłosierny dla wszystkich stworzeń i oddany ich dobru. Kochaj wszystkie stworzenia, nie gardząc żadnym. Bądź prawdomówny, pokorny, z namiętnościami w pełni opanowanymi, i zawsze oddany ochronie swego ludu.
przekład AnthIA według K. M. Ganguliego, 1883-1896, źródło: Mahabharata, księga III, rozdział 190, nowa karta
Wszystkie inne istoty, które dają dary, przestrzegają nakazów, zachowują dni postu, spełniają swe obowiązki religijne, zakładają świątynie, sadzą święte figowce, parki i gaje, budują mosty, oczyszczają gościńce, trwają w nakazach i kopią studnie, ujrzą go. Ci, którzy w tęsknocie za Błogosławionym złożą dar, choćby tylko garść kwiatów, jedną lampkę czy kęs strawy, ujrzą go.
przekład AnthIA według H. C. Warrena, 1896, źródło: Anāgatavaṃsa, ci, którzy ujrzą Maitreję, nowa karta
1. Skoro ziemia doświadczy gwałtownego trzęsienia. 2. I wyrzuci z swego łona ciężary. 3. W ten dzień zapyta się człowiek co to znaczy? 4. W tym dniu ona powie ich losy, 5. Przez święty duch Prorocki. 6. W ten dzień po rozsądzeniu Boskiem, ludzie rozłączą się, jeden w prawo, drugi w lewo, dla ujrzenia swych uczynków. 7. Kto uczynił dobro na wagę pyłku zobaczy to. 8. I kto popełnił złe na wagę pyłku także zobaczy.
Jan Murza Tarak Buczacki, 1858, źródło: Sura 99, Trzęsienie ziemi, nowa karta
Oto widzę ziemię na nowo Wznoszącą się całą zieloną z fal; Wodospady spadają, a orzeł leci, I ryby łowi pod urwiskami. […] Wtedy pola niezasiane wydadzą dojrzały owoc, Wszelkie zło ustąpi, i Baldr powraca; Baldr i Höd mieszkają w bitewnej hali Hropta, I potężni bogowie: czy chcecie wiedzieć więcej?
przekład AnthIA według H. A. Bellowsa, 1923, źródło: Völuspá, strofy 59 i 62, nowa karta
Potemem widział niebo nowe i ziemię nową; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęła, a morza już więcej nie było. A ja Jan widziałem ono święte miasto, Jeruzalem nowe, zstępujące z nieba od Boga zgotowane, jako oblubienicę ubraną mężowi swemu. I słyszałem głos wielki z nieba mówiący: Oto przybytek Boży z ludźmi, i będzie mieszkał z nimi; a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi, będąc Bogiem ich. I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich; a śmierci więcej nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy pominęły.
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Apokalipsa 21:1-4, nowa karta
Co się dzieje
Żadna z tych tradycji nie kończy się na popiele. Völuspá widzi ziemię „wznoszącą się całą zieloną z fal”; Apokalipsa — nową ziemię, na której śmierci więcej nie będzie; Izajasz i Micheasz — miecze przekute na lemiesze; Zachariasz — wody żywe i, czasu wieczornego, światło.
Lecz prawie żadna nie pozwala czekać z założonymi rękami. Mahabharata odpowiada na proroctwo radą: okazuj miłosierdzie wszystkim stworzeniom. Przyszłego Buddę ujrzą ci, którzy sadzą drzewa, kopią studnie, oczyszczają gościńce. Malachiasz zapowiada Eliasza, który obróci serca ojców ku synom: to pytanie naszego wieku — jaką ziemię im zostawiamy. A Koran waży każdy czyn na wagę pyłku.
W tych księgach koniec to nie tylko data. To pytanie. Odpowiedź zależy od ciebie.
Księgi nie zgadzają się co do godziny.Prawie wszystkie mówią, co robić, czekając.
Biblia cytowana jest w przekładzie Biblii Gdańskiej (1632), Koran w przekładzie Jana Murzy Tarak Buczackiego (1858), którego numeracja niekiedy różni się od powszechnie przyjętej (jest to zaznaczone). Mądrości Syracha nie ma w Biblii Gdańskiej: jej przekład jest nasz, podobnie jak przekład hadisów (z arabskiego), Talmudu (według wydania William Davidson — Koren, Steinsaltz — opublikowanego przez Sefarię na licencji CC BY-NC) i pozostałych tekstów (według wolnych od praw przekładów angielskich). Każdy przekład jest podpisany pod cytatem. Fakty przytoczone w odczytaniach zostały sprawdzone u źródła. Dzieło artystyczne i spekulatywne: nie zastępuje ani księdza, ani imama, ani rabina, ani mistrza.