AnthIA.me

Nierządnica

Sacrum, które zasiada na władzy.

I przyszedł jeden z siedmiu Aniołów, którzy mieli siedm czasz, i rzekł do mnie, mówiąc mi: Chodź, okażę ci osądzenie onej wielkiej wszetecznicy, która siedzi nad wodami wielkiemi, Z którą wszeteczeństwo płodzili królowie ziemi i upili się winem wszeteczeństwa jej obywatele ziemi. I odniósł mię na puszczę w duchu. I widziałem niewiastę siedzącą na szarłatnoczerwonej bestyi, pełnej imion bluźnierstwa, która miała siedm głów i dziesięć rogów. A ona niewiasta przyobleczona była w purpurę i w szarłat, i uzłocona złotem i drogim kamieniem, i perłami, mając kubek złoty w ręce swej, pełen obrzydliwości i nieczystości wszeteczeństwa swego. A na czole jej było imię napisane: Tajemnica, Babilon wielki, matka wszeteczeństw i obrzydliwości ziemi. I widziałem niewiastę onę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusowych; a widząc ją, dziwowałem się wielkim podziwieniem.
Biblia · Apokalipsa 17:1-6
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Apokalipsa 17:1-6, nowa karta

Królowie i ona: władza, która każe się błogosławić, sacrum, które każe się nosić.

[…] bo mówi w sercu swojem: Siedzę jako królowa, a nie jestem wdową, i smutku nie ujrzę.
Biblia · Apokalipsa 18:7 (koniec)
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Apokalipsa 18:7 (koniec), nowa karta

Uważała się za królową, bezpieczną od smutku.

I rzekł mi: Wody, któreś widział, gdzie wszetecznica siedzi, są ludzie i zastępy, i narody, i języki. A dziesięć rogów, któreś widział na bestyi, cić w nienawiści mieć będą wszetecznicę i uczynią ją spustoszoną i nagą, i ciało jej będą jeść, a samą ogniem spalą. Albowiem Bóg podał do serc ich, aby czynili wolę jego, a czynili jednomyślnie, i dali królestwo swoje bestyi, ażby się wypełniły słowa Boże. A niewiasta, którąś widział, jest miasto ono wielkie, które ma królestwo nad królami ziemi.
Biblia · Apokalipsa 17:15-18
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Apokalipsa 17:15-18, nowa karta

Siedziała na tłumach. Bestia, która ją niosła, obróci się przeciw niej: władza nie będzie już potrzebowała błogosławieństwa.

I zawołał potężnie głosem wielkim, mówiąc: Upadł, upadł Babilon on wielki i stał się przybytkiem czartów i mieszkaniem wszelkiego ducha nieczystego, i mieszkaniem wszelkiego ptastwa nieczystego i przemierzłego. Iż z win zapalczywości wszeteczeństwa jego piły wszystkie narody, a królowie ziemi wszeteczeństwo z nim płodzili, i kupcy ziemscy z zbytecznej rozkoszy jego zbogacieli. I słyszałem inszy głos z nieba mówiący: Wynijdźcie z niego, ludu mój! abyście nie byli uczestnikami grzechów jego, a iżbyście nie wzięli z plag jego.
Biblia · Apokalipsa 18:2-4
Biblia Gdańska, 1632, źródło: Apokalipsa 18:2-4, nowa karta

Wielkie pytania wpisuje się też nocą w okno, które odpowiada: dusza, śmierć, przebaczenie.

Jak to odczytywano

Dla historyków, jak i dla komentatorów katolickich, to Rzym cesarzy, wielkie miasto na siedmiu wzgórzach. Reformatorzy widzieli w niej papiestwo; Świadkowie Jehowy — wszystkie fałszywe religie. Tu widzimy w niej sacrum, gdy zasiada na władzy. Sam tekst nie myli miasta z tymi, do których mówi: „ludu mój”.

Tłumy opuściły świątynię.Nie przestały pytać.

Biblia cytowana jest słowo w słowo w przekładzie Biblii Gdańskiej (1632), każdy fragment ze swoim źródłem. Słowa, które je łączą, są nasze. Dzieło artystyczne i spekulatywne: nie zastępuje ani księdza, ani imama, ani rabina, ani mistrza.